Hardangerfjord snelboot of RIB-safari: welke wilt u nu eigenlijk?

Het openbaar vervoer in West-Noorwegen omvat snelle passagiersboten en autoveerponten, en ze zijn echt schilderachtig. Als je van plan bent om zonder auto tussen fjorddorpen te reizen, zijn dit het juiste middel: goedkoop, vaak genoeg, en het uitzicht vanaf een lijnboot op een Noorse fjord is dezelfde fjord die toeristen fotograferen.

Wat ze niet doen, is stoppen. Er is geen commentaar, geen omweg een zijarm in, geen nadering van een waterval en geen overlevingspak. Je zit binnen, de boot vaart door de hoofdgeul en komt op tijd aan.

Voor een reiziger die een route uitstippelt — van Bergen naar een fjorddorp, of tussen dorpen — is dat precies goed, en het is veel goedkoper dan welke tour dan ook. Dienstregelingen veranderen per seizoen, dus controleer het actuele schema in plaats van een oude blogpost.

Een RIB-safari is geen vervoer. Hij vertrekt vanaf een dorpskade, vaart een uur of twee en komt terug op dezelfde plek. Daartussen doet hij dingen die een lijnboot niet kan: een zijarm van een paar honderd meter breed in draaien, onder watervallen door glijden, met afgezette motor stilhouden op een plek waar de wanden galmen.

Je draagt een overlevingspak, je zit buiten, en er is een schipper die weet welke watervallen de boot veilig kan naderen en welke boerderij op welke richel door wie werd bewerkt tot 1954. Die combinatie — toegang plus commentaar — is waar je het verschil voor betaalt.

Het is ook kort. Een uur is hier een echte tocht, want het interessante water begint vijf minuten van de kade. Dat is ongewoon, en daarom krijgen deze tochten zulke hoge beoordelingen: niemand brengt het eerste uur in transit door.