Watervallen in de Hardangerfjord: de twee beroemde en de naamloze

Vøringsfossen valt ongeveer 182 meter vanaf de rand van het Hardangervidda-plateau in de Måbødalen-kloof, twintig minuten rijden van Eidfjord. Boven is een uitkijkpunt, er is een trap en een voetbrug over de kloof boven de waterval die op zichzelf al de wandeling waard is. Het is een van de meest bezochte natuurwonderen van Noorwegen en het is gratis.

Steinsdalsfossen bij Norheimsund is kleiner — ongeveer vijftig meter — en ongewoner: het water komt over een harde overhang en het zachtere gesteente erachter is zo ver weggesleten dat er een pad langs de klif loopt achter het vallende water. Tien minuten lopen, ook gratis, en honderd meter van het dorp.

Beide zijn de moeite van een stop waard en beide liggen op de standaardroute. Geen van beide vraagt een boot, een ticket of een gids, en in juli zijn ze druk.

De fjordwanden zijn dooraderd met watervallen die in geen enkele reisgids staan. Ze komen van hangende dalen en richels, vallen in etappes een paar honderd meter naar beneden en komen uit in de fjord zelf — wat betekent dat er geen oever is om op te staan en geen weg om ze te bereiken.

Wat een RIB doet, is je naar de voet brengen en op de meeste tochten de boeg in de nevel onder de waterval zetten. De motor gaat terug, de boot schuift naar binnen, en tien of vijftien seconden zit je in een zeer luide wolk van water. Overlevingspakken worden precies daarom verstrekt.

De stroming hangt volledig van het seizoen af. Eind mei is een waterval die in september een straaltje is een stortvloed, en de wanden dragen er een dozijn waar er drie waren. Dat is het beste argument om in het voorjaar te komen.

En omdat ze naamloos en ongefotografeerd zijn, voelen ze als het deel van de reis dat aanvoelt als een ontdekking in plaats van een attractie — wat zeldzaam is aan een fjord die al sinds de negentiende eeuw op de toeristische route ligt.